Napływ turystów na wyspę jest głównym zasobem ekonomicznym Stromboli, do lat 70-tych przybywały tu przede wszystkim osoby poszukujące wyjątkowej atmosfery naturalnego i nie tkniętego środowiska pozbawionego zdobyczy cywilizacyjnych (brak elektryczności, niedobór wody). Przez kolejne dziesięciolecia niewygody zmniejszały się i turystyka zaczęła wzrastać, ograniczając się jednak głównie do centralnych miesięcy letnich. Przez cały rok na stałe Stromboli jest zamieszkałe przez około 450 osób w tym około 40 zamieszkuje miejscowość Ginostra.

Wyspa Stromboli jest ulubionym miejscem dla turystów poszukujących spokoju i wyciszenia, również dlatego w lokalach na wyspie zabronione jest granie muzyki po 2 godzinie w nocy.

Codziennie organizowane są wycieczki po wulkanie z doświadczonym przewodnikiem prowadzące na wysokość ponad 900 metrów nad poziom morza. Przy użyciu łodzi możliwe jest dotarcie w godzinach nocnych na pobliską i uczęszczaną wyspę Panarea, wystającą z wody skałę Strombolicchio i miejscowość Ginostra położoną po przeciwnej stronie wyspy i nie osiągalnej drogą lądową, i gdzie jedynym środkiem transportu są muły (w liczbie około 10).

>>> Ginostra >>>

Stromboli przyciąga również młodzież, jednak nie w dużym stopniu. Na wyspie miło można spędzić czas w tamtejszych lokalach i wziąć udział w zabawie organizowanej na plaży.

Charakterystyką wyspy, oprócz wąskich uliczek przejezdnych tylko na elektrycznych skuterach do wynajęcia na wyspie, jest brak nocnego oświetlenia ulic. Brak ten władze miasta, któremu wyspa podlega, czyli miasto Lipari, chce zachować jako ważną atrakcję turystyczną. Z Obserwatorium nocą widać lawę wulkaniczną jedynego stale czynnego wulkanu na Wyspach Eolskich oraz rozgwieżdżone niebo świetnie widoczne dzięki braku oświetlenia.

Pejzaż morski wyspy Stromboli jest bogaty w liczne groty, między innymi godną uwagi jest grota Eolo. Charakterystyczny jest Strombolicchio kawał skały wystającej z Morza Tyrreńskiego na wysokość 56 metrów i oddalony od Stromboli na odległość jednej mili. Obecnie mieści się na nim latarnia morska zasilana energią słoneczną. Nie ma tam ani wody ani ziemi uprawnej, więc pozostaje niezamieszkany. Atrakcją jest również Sciara del Fuoco, strome zbocze po którym stacza się rozżarzony materiał wulkaniczny wpadając do morza. Sciara del Fuoco najlepiej oglądać nocą i można to zrobić tylko od strony morza. Zwiedzać można małe centrum miasteczka, położone wokół piaskowego przyczółka Lena przypływając do Ficogrande lub San Vincenzo tworzących jedną osadę.